Nieuws

België en Frankrijk hebben een dubbelbelastingverdrag lopen ter vermijding van dubbele heffing inzake directe belastingen. Uitkeringen van pensioenkapitalen opgebouwd in België die worden uitbetaald aan een Franse rijksinwoner mogen volgens het verdrag door Frankrijk belast worden. Deze emigratieclausule in het verdrag zorgt ervoor dat de Belgische fiscus in de kou komt te staan bij de uitkering van het pensioenkapitaal. Bovendien leidt het artikel tot vrijstelling van belasting aangezien Frankrijk in de meeste gevallen niet tot heffing zal overgaan ...

In 1992 voerde België dan ook een ‘fictiebepaling’ in volgens dewelke het pensioen geacht werd uitgekeerd te zijn, de dag voordat de pensioengerechtigde emigreerde.

Dit artikel is meermaals aangevochten door belastingplichtigen én met succes. Op 15 december 2003 bevestigde het Hof van Cassatie zelfs dat het artikel in strijd was met het algemene beginsel dat internationale verdragen primeren op nationaal recht. De Belgische wetgever kan geen afbreuk doen aan de bilaterale overeenkomst die zij met Frankrijk gesloten heeft. Ook onze minister van Financiën heeft zich neergelegd bij de situatie en aanvaardt dat de fictiebepaling niet kan toegepast worden. We wensen er op te wijzen dat de wijziging van domicilie wel effectief moet plaatsvinden. De emigratie mag bijgevolg geen geveinsde situatie zijn. Frankrijk moet effectief de werkelijke woonplaats worden.

Hoewel er tot op heden geen wijziging van het dubbelbelastingverdrag zit aan te komen, sluiten we evenmin uit dat België een aanpassing van het betreffende artikel zal willen negociëren met Frankrijk.

Wordt vervolgd …