Nieuws
Op het juiste spoor
Door Jo Stremersch
Bron De Standaard, 23 februari 2009
Daar sta je dan als late babyboomer. De eersten van die generatie zijn al met pensioen gegaan of plannen dat binnenkort te doen. Maar je zat nog maar op de lagere school in mei '68, en toch voel je een verwantschap met die generatie.
Kortom, je horizon voor je pensioen overstijgt nog iets meer dan een decennium. En toch voel je een wrang gevoel als je stilstaat bij dat pensioen. Zeker nu je beleggingen opnieuw een flinke knauw hebben gekregen. Je dacht nochtans de beleggingslessen van het begin van deze eeuw begrepen te hebben. Akkoord, je had een ietwat besmeurd blazoen overgehouden aan je beleggingen van eind jaren negentig. Te laat ingestapt en te veel geloof gehecht aan de 'new paradigm'-theorie. De wereld van de technologie was er een van onbeperkt groeipotentieel. Dure aandelen bestonden niet, het meetinstrument om duur van goedkoop te onderscheiden functioneerde immers helemaal anders bij de nieuwe steraandelen. Niet dus.
Na de dreun en de neergang tot 2003 werden vol berouw dure eden gezworen om zich nooit nog te laten meeslepen in marktrally's. Je had lesgeld betaald. Wat is er beter dan leren uit eigen ervaring ? Tot 2007 was er geen vuiltje aan de lucht. Je zag je spaarpotje mooi aangroeien, de nare ervaring van 2000 werd uitgewist en je was vertrokken. Aan dit tempo kon pensioen misschien nog wel iets vroeger of iets aangenamer. Wie droomt niet van een extra onroerend goed aan zee of in het buitenland als stekje om een deel van de welverdiende rust in door te brengen? Het leek plots weer tastbaar. En dan plots, onverwachts, in enkele maanden tijd waren de hele winst, de toekomstdromen en bijna zelfs de banken waar je het geld in en bij belegd had, als sneeuw voor de zon verdwenen. Een mens zou van minder beginnen te twijfelen.
En daar sta je nu. Zelfs aan je jobzekerheid begin je de laatste weken te twijfelen als je ziet met welke rotvaart er gesaneerd wordt. Het kan toch niet dat er ook bij ons.... Dat zou er nog aan ontbreken, dat je ook nog je bron van inkomsten ziet opdrogen. Kortom, twijfels maken zich vaker meester van je gedachten. En toch moet je kalm en rustig blijven. Moet je afstand nemen van hoe momenteel je financiële dromen steeds verder wegdeemsteren. Je moet even tot rust komen en een inventaris opmaken van waar je staat. Wat heb je tot nu toe financieel opgebouwd? En wat is je einddoel op het moment van je pensionering? Heb je dat al eens gekwantificeerd? Weet je over welk kapitaal je minimaal moet beschikken om na de pensioenleeftijd met een gerust hart verder te kunnen? Er zijn meerdere scenario's denkbaar in functie van diverse hypothesen voor levensstandaard, investeringsvereisten of interestvoet die gehanteerd kan worden om een regelmatig inkomen uit dat kapitaal te genereren.
Maak eens die oefening en verifieer waar je momenteel staat. Op je veertigste zou je toch al een 30 procent van je pensioendoel op de sporen moeten hebben, op 50 jaar zou je toch al flink boven de helft van dat doel moeten uitsteken. Als je boven dat ontwikkelingspad uitsteekt, hoef je de toekomst niet te onzeker tegemoet te zien. Ook als je door de beurscorrectie van je pad bent afgeweken, is er nog geen reden tot paniek. Het lijkt weinig waarschijnlijk dat de markten over een horizon van tien jaar niet zullen aantrekken of nieuwe opportuniteiten zullen bieden. Alleen als je ver onder het ontwikkelingspad zit, maak je je terecht zorgen. Essentieel is dan de oorzaak daarvan te achterhalen, en een herstelplan uit te werken.
23 februari 2009

