Nieuws

Sinds de financiële crisis ook de werkelijke economie heeft aangetast deelt ook de werkende mens in de tijding via massale ontslagrondes. Door het expansief overheidsoptreden tenslotte wordt de factuur nu door iedereen gedeeld, kinderen inclusief. Willen we uit de crisis geraken, dan zal er een manier gevonden moeten worden om de verliezen gespreid in de tijd te kunnen absorberen.

 Een van de mogelijke manieren wordt gesuggereerd door Tim Leunig in zijn bijdrage voor de Financial Times (16/02/\'09) onder de titel "Co-ordinated inflation could bail us all out". Hij pleit er voor een gecoördineerde, op voorhand aangekondigde en tijdelijke verhoging van de inflatiedoelstellingen van de Fed, ECB en Bank Of England over een periode van vijf jaar.

Inflatie heeft het voordeel dat het de massale schuld die overheden op zich nemen deels kan laten eroderen. Dit verlicht de toekomstige belastingsdruk voor de belastingbetaler en moet het overheidsingrijpen effectiever maken. Ook bedrijven zien hun schuld gedeeltelijk wegsmelten en kunnen in reële termen lonen laten dalen, daar waar nominale loonsverminderingen ondenkbaar lijken. Dit zou in België met automatische loonsindexering wel eens een probleem kunnen blijken, maar dan moet de discussie maar gevoerd worden wat maatschappelijk het meest verkiesbaar is, reële loonsvermindering of grotere werkloosheid.

De vastgoedmarkt kan door hogere inflatie reële dalingen beter absorberen. De banksector tenslotte wint, jawel, driemaal bij hogere inflatie . Of we ze het nu gunnen of niet, een spoedig herstel van het normaal functioneren van de financiële sector zal iedereen een hoop besparen.

Inzetten op een hogere inflatie is niet zonder risico's en veel centrale bankiers zullen huiveren bij de gedachte aan een niet te controleren inflatie-spiraal. Inflatie zonder economische groei is wel wat we niet nodig hebben, zeker niet zolang wanneer de automatische loonsindexering stand houdt.

Wat er ook van zij, dit blijft voer voor macro-economisten. Wat de financiële planner onthoudt uit deze discussie is dat hogere inflatie voor de particulier wel degelijk een mogelijkheid is waarmee rekening dient gehouden te worden. Er wordt hoedanook vandaag de dag al massaal geld in het systeem gepompt.

Voor de conservatieve belegger betekent dit dat hij de looptijden en rente-gevoeligheid van zijn obligaties moet bewaken. Het opnemen van instrumenten die werkelijk tegen inflatie beschermen, in tijden waar de consensus nog richting deflatie staat en vóór iedereen er naar toe holt, kan wel eens zeer lonend blijken.

Ook vastgoed biedt typisch bescherming tegen inflatie. Wie hiervoor leent, en kiest om de rente voor lange tijd vast te leggen, zal extra winst maken doordat de lening reëel alsmaar minder zal worden. Misschien aanvankelijk minder uitgesproken omdat ook het loon misschien niet helemaal de inflatie zal kunnen volgen, maar laten we er toch van uit gaan dat op een periode van twintig jaar er terug ruimte is voor reële loonsstijgingen, vroeger of later...