Nieuws

de financieringslasten, ten belope van de waarde van het vruchtgebuik, worden in de kosten van de vennootschap genomen, het vruchtgebruik wordt afgeschreven over de looptijd van het contract én op het einde van de rit krijgt de natuurlijke persoon - naakte eigenaar de volle eigendom over het onroerend goed via de zogenaamde ‘aanwas'.

Indien u als natuurlijke persoon het onroerend goed wil bewonen, dient u een huur aan uw vennootschap te betalen, zoniet zal u in de personenbelasting belast worden op een voordeel van alle aard. De fiscale voordelen van een dergelijke constructie zijn dus evident, zo vindt ook de fiscus. Iets te evident, naar de zin van die laatste... Gesteund door de nodige rechtspraak werden er al enkele van dergelijke constructies met succes aangevallen.

Een recente ‘ruling' (voorafgaandelijk akkoord met de belastingadministratie, aangevraagd door de belastingplichtige) brengt in deze, zij het tot op een zekere hoogte, wat meer zekerheid. Zo kan de investeringslast ten belope van de waarde van het vruchtgebruik als kost afgetrokken worden. Dit voor zover aan alle andere voorwaarden voldaan is. De afschrijvingstermijn van 15 jaar wordt aanvaard, de opsplitsing volgens de 20/80-regel wordt erkend én de mate waarin de natuurlijke persoon hetzij op een voordeel van alle aard wordt belast, hetzij huur dient te betalen, werd vastgesteld.

Jammer genoeg spreekt de fiscus zich in de ruling niet uit over het einde van de constructie, wanneer het vruchtgebruik uitdooft en de natuurlijke persoon volle eigenaar wordt van het goed. Met de vermelding van een "eventuele belasting"  van het voordeel dat zich op dat moment manifesteert, houdt de fiscus een slag om de arm. Met de bedoeling uiteraard om het opzetten van dit soort constructies te proberen ontmoedigen.