Nieuws

Hoe ervaren de beleggers uit het doelpubliek van de personal en private bankiers de huidige crisis? Hoe zien ze de impact van de crisis op hun eigen situatie? Wat denken ze over hun adviseurs? Ik ben in oktober van dit jaar, met medewerking van de Vlaamse Federatie voor de Beleggers en een onafhankelijk financieel planningkantoor, een enquête begonnen over de vraag hoe het beleggend publiek deze (en nog meer vragen) nu beantwoordt. De laatste antwoorden lopen nu binnen. Ik selecteer hier enkele voorlopige resultaten gebaseerd op een steekproef van een 500-tal antwoorden, waarvan 25% uit de private en 75% uit personal banking doelgroepen).

Zowat 16% van de beleggers denkt dat de beurscrash van dit najaar een onmiddellijk impact zal hebben op hun beschikbaar bedrag voor consumptiebestedingen, de overigen verwachten geen impact. 40% verwacht dat zijn gezinsvermogen over de volgende vijf jaar beperkt of sterk zal afnemen, de overigen verwachten een status-quo en 37% een stijging van het vermogen. Van september 2008 tot nu heeft ongeveer 35% van de beleggers zijn aandelenportefeuille afgebouwd, 35% heeft ze opgebouwd en 29% heeft niets gedaan. Slechts 1% heeft aandelen volledig afgezworen. Ongeveer 21% van de beleggers heeft effectief verliezen genomen; daarvan een op de vijf uit liquiditeitsbehoefte, maar vier op de vijf wegens het wegvallen van hun vertrouwen. Op de vraag of ze spijt hebben van de financiële beslissingen die ze sedert september 2008 hebben genomen, zegt 28% 'ja' en 72% 'neen'.

De informatie die ze bekomen van hun bankier of vermogensbeheerder, vindt 70% van de beleggers puur eigenbelang of ondermaats, slechts 30% vind ze informatief of deskundig. Het internet werd door 87% aangeduid als de meest relevante informatiebron. Van deze betrokkenen is 44% in de loop van de laatste vijf jaar van financiële instelling veranderd waar ze de meeste beleggingen aanhielden; 25% is van plan wegens de crisiservaring nog van financiële instelling te veranderen.

In de puinhoop van de bankindustrie vallen er dus weinig parels te vinden bij de private en personal bankiers. Onder druk van verkoopdoelstellingen op korte termijn lag de nadruk op het slijten van beleggingsproducten, met verborgen gebreken die de bankiers zelf niet verstonden. Als een gevolg lijden de banken erg onder de huidige crisis, daar hun inkomsten sterk zijn aangevreten door dalende vermogenswaarden en het vertrouwen is verdampt. De competente huisvaders zijn op de dool sedert de dotcomcrisis, en dat proces is nog verergerd. De klanten willen terug naar de klassieke producten van weleer en hebben nu een virulente afkeer van de complexe afgeleide producten met kapitaalgarantie, die voor de bankiers zulke mooie marges opleverden. Terzelfder tijd moeten we toch vaststellen dat een alternatief model van de onafhankelijke financiële planners nog niet doorgebroken is.