Nieuws
Geen een 'waardenvol' geschenk
Bron: De Standaard 29 december 2008
Auteur: Jo Stremersch
De feestdagen zijn volop aan de gang. Ondanks de slabakkende economie en de twijfelachtige vooruitzichten voor de volgende maanden. De meesten onder ons bevinden zich vandaag tussen twee rijk gevulde feestdissen. Hoewel het er in de meeste families dit jaar iets bedaarder aan toe zal gaan. In elke familie is er allicht iemand die zich bedreigd voelt in zijn job of voor wie 2008 financiële wonden heeft nagelaten. Nefast voor de feestvreugde, heet dat dan.
Intussen maken de financiële bedrijven zich op om 2009 met een propere lei aan te vangen. De eindafrekening gebeurt vaak op jaarbasis, dat betekent op kalenderjaarbasis. Tot 31december kan een min of meer redelijk verhaal worden opgedist over 2008, zeker ten opzichte van een bepaalde referentie-index of ten opzichte van de concurrentie. Dat houdt vaak nog wat opsmukwerk in.
Iedere rechtgeaarde belegger kijkt natuurlijk dwars door deze marketingtrucs heen. En schudt meewarig het hoofd in het besef dat in beleggingen jaren anders worden gemeten dan op basis van de courante eenheid kalenderjaar. Een financiële aardschok verandert misschien wel het uiterlijk van bepaalde partijen in de sector, maar daarom nog niet hun streken. Tegen die achtergrond vraag ik mij af wat het meest geschikte cadeau is dat ik kan geven aan mijn familie en in het bijzonder aan mijn kinderen. Hoe leer ik mijn kinderen omgaan met de wetenschap dat ons vaak een rad voor de ogen wordt gedraaid en dat wat op het eerste gezicht fair en competent lijkt, uiteindelijk inhoudsloze verpakking en bedrog maskeert? Dat is ons dit jaar wel duidelijk geworden. Denk maar aan het recentste schandaal in de VS waarin hier bij ons ook gretig werd geïnvesteerd, met name de fondsen van Bernard Madoff.
Je kunt dit soort van georganiseerd bedrog enkel vermijden door minder gulzig te zijn. Door je kritisch af te vragen hoe iemand jaar na jaar een bepaalde return kan neerzetten. En als je het niet begrijpt, er weg van te blijven. Immers, hoe meer kennis, hoe meer twijfel. Als ik de laatste weken bij voordrachten deze wijsheid trachtte over te brengen, kreeg ik meestal bijval van de toehoorders. Nu ja, ik ben ook niet naïef. Zodra de trein weer vertrokken is en de beurzen aan een remonte beginnen, gooit het grootste deel van de beleggers zijn kritische attitude alweer overboord om achter de succesverhalen aan te rennen en er ook een graantje van mee te pikken.
Dus het cadeau dat ik voor mijn kinderen voor ogen heb, is ze leren bewust om te gaan met geldzaken. Om hen te leren kritisch te denken en niet achter verhalen te lopen die goed en veelbelovend klinken en waar iedereen van overtuigd is. Hen uit te dagen te motiveren waarom ze iets kopen. Hen keuzes te laten maken in hun wensen, waarbij investeren in zaken die kennis verhogen (bijvoorbeeld boeken) primeert boven zaken die hun genot verhogen (hypes inzake elektronica) of om mee te doen met de meute. Ik besef dat dit geen eenmalig geschenk zal worden, maar een dagdagelijkse opdracht om hun kritische ingesteldheid scherp te houden.
Daarom is tijdens deze periode het investeren in 'kwali-tijd' voor de kinderen, door meer met hen bezig te zijn dan doorheen het drukke werkjaar reeds een waardevol en gewaardeerd geschenk.
Jo Stremersch is vennoot bij Stremersch, Van Broekhoven& Partners.
00 0

