Nieuws

Onze financiële adviseurs hebben een lesje in waardeleer gekregen. De waarden die ze nastreefden, waren niet relevant aangezien ze een belangrijke dimensie vergaten: de klant. Ze dreven een handeltje dat erin bestond om in volgorde zichzelf, hun management en hun aandeelhouders te dienen. Klanten hoorden daar niet bij. Zij waren 'objecten' waarop efficiëntiewinst kon worden geboekt. De klant als onderdeel van de productiecyclus, als grondstof voor winstcreatie.

Ik hoop dat de adviseurs uit de crisis hebben geleerd dat klanten geen objecten maar subjecten zijn. Met eigen vragen, doelstellingen en meningen. Dat er een gezond evenwicht moet zijn tussen de creatie van waarde voor de aandeelhouder, het management en de klant. Zo creëer je automatisch waarde voor jezelf.

Integriteit kan pas terugkeren als het businessmodel van de financiële sector grondig wordt herzien. Onzichtbare kosten, ontransparante commissiestromen, een onbegrijpelijk productgamma en een risicohouding die elke werkelijkheidszin tart, vormen een gevaarlijke cocktail. Als dat dan nog eens wordt afgedekt door een arrogant en commercieel gehersenspoeld verkoopapparaat dat alleen uit is op kortetermijngewin, dan kan het vroeg of laat alleen maar fout lopen.

Nu is het kwestie om zo snel mogelijk te handelen, willen de financiële adviseurs nog een greintje respect of vertrouwen behouden. Competente adviseurs, die het belang van de klant proberen in evenwicht te brengen met dat van de bank, moeten komen tot begrijpelijke, beheersbare producten met normale en correct geafficheerde kosten. Adviseurs die het verleden laten rusten en de schuld van wat fout liep, niet in de schoenen van hun vorige goeroe schuiven. Het was in eerste instantie het model dat niet deugde, en niet alleen een groot aantal personen dat er misbruik van maakte.

U, als financiële consument, hebt ook een lesje gekregen: in alertheid. Als u verwacht slapend rijk te worden, dan getuigt dat van verregaande naïviteit. Al diegenen die hoge groeivoeten klakkeloos aannamen of zelfs nastreefden, zijn hopelijk ontnuchterd. Alhoewel, verslaving is van alle tijden. Wedden dat een deel van die snelle jongens de kriebels tegen het einde van de zomer niet kon bedwingen om alweer mee te surfen op de beurs, in de hoop het geleden verlies goed te maken? Geen hoogtevrees krijgen, jongens! Als de beurs opnieuw naar beneden dendert, blijven geloven dat het goed komt!

Een verstandig persoon heeft wel ingezien dat zijn portefeuille het verlengstuk is van een duidelijk toekomstplan. Die vertaalt dat plan in een goed afgelijnde opdracht naar enkele betrouwbare beheerders, eist een verstaanbare motivatie van de beheerder voor zijn selectie en dwingt de beheerder tot een regelmatige en begrijpbare audit van zijn werk.

En diegenen die hun vertrouwen in de sector helemaal kwijt zijn, en voldoende tijd en kennis hebben, nemen hun beleid best volledig zelf in handen. Ze doen het allicht minstens even goed en ze besparen daarenboven heel wat kosten en ergernis.