Nieuws

En ja hoor, wat blijkt? De man heeft de gave om te voorspellen. De onweersbui trekt voorbij en het zonnetje komt door de wolken geprikt. Dat geeft hem meteen een aura van geloofwaardigheid en iedereen begint plots belang te hechten aan zijn visie over de toekomst. Als hij iets juist voorspelt heeft hij meestal geluk en als hij ernaast zit, weet hij zich met mooie verhaaltjes toch een uitweg bij elkaar te praten. Uiteindelijk slaagt de stripheld Asterix erin om de oplichter te ontmaskeren en de ogen te openen van zijn dorpsgenoten, die zich blindelings lieten leiden in hun beslissingen door de visie van de ziener.
Sinds de voorzitter van de Amerikaanse centrale bank Ben Bernanke enkele weken terug 'green shoots' begon waar te nemen in de economie, is het hek echt wel van de dam. Er gaat bijna geen dag voorbij of ergens te velde ziet een analist of een econoom een teken van herstel. Dat wordt dan via de media wereldkundig gemaakt, alsof we dringend moeten geloven dat het herstel voor morgen is of misschien zelfs gisteren al heeft plaatsgevonden. Waarom moeten wij dat geloven? Zitten we echt bang bij elkaar te vrezen dat de hemel op ons hoofd gaat neerstorten? Nee toch. We begrijpen allen dat we economisch in zwaar weer terechtgekomen zijn. Daarnaast beseffen we dat het openspatten van de financiële bubbel, gecreëerd door slecht gecontroleerde whizzkids, zeker niet bijdraagt tot een snel herstel. Vooraleer alle lucht uit de ballon is gestroomd zijn we nog wel even bezig. Bovendien heeft een geschaad vertrouwen een lange periode van loutering nodig om zich weer te herstellen.

Dat een economische recessie zijn doorlooptijd niet zou moeten kennen, lijkt me een naïeve veronderstelling. Een economie moet eerst ten volle kunnen uitzieken vooraleer we op een duurzaam herstel kunnen of mogen hopen. Nochtans zijn er zieners die constant groene scheuten waarnemen. Vaak moeten die zieners de werkelijkheid wel een handje helpen. De cijfers waarin ze de groene scheuten ontwaren, zijn eigenlijk nog niet zo goed maar in hun ogen toch al minder slecht dan gevreesd of dan cijfers van de maand voordien. Tja, ook als het niet meer stortregent kan je nog wel behoorlijk nat worden.

Let op, ook langs de negatieve kant zijn er tal van zieners. Bepaalde visionairs zien nog helemaal geen teken van herstel, integendeel. Zij ontwaren veeleer onkruid dan jonge plantjes. En als er dan al jonge plantjes ontstaan, worden ze vrijwel direct overwoekerd door het snel oprukkende onkruid. Anderen zien het einde der tijden zelfs heel nabij. Voor hen kondigt dit onweer de ultieme zondvloed aan!

Ik denk dat de waarheid zoals gewoonlijk ergens in het midden ligt. Er zijn duidelijke tekenen dat de neergang minder snel gaat. Maar om nu elke keer dat een cijfer minder slecht is dan de vorige maand te concluderen dat de bui aan het overwaaien is, lijkt wat overdreven. Tenzij iemand ons krachtens de zieners er de moed wenst in te laten houden. Wie wil constant onderstrepen dat al die herstelplannen snel vruchten afwerpen? Politici? Wie wil ons opnieuw doen beleggen? Bankiers? Zou een particuliere belegger zich echt door zieners in het ootje laten nemen en zelf geen visie vormen? Het verhaal van Asterix dateert van de tijd van de Romeinen. Vandaag zijn mensen toch niet meer zo bijgelovig dat ze om het even wat zouden geloven om het onweer te verjagen. Ja toch?