Nieuws
Bewijs van kennis
Bron: De Standaard, 4 mei 2009
Auteur: Jo Stremersch
Je wordt uitgenodigd op een voordrachtavond over jouw persoonlijke financiën. Je wordt daar gedurende anderhalf uur onderhouden over de wijze waarop het vermogen dat je door hard werken hebt opgebouwd, wordt bedreigd. Onder meer de overheid met haar grijpgrage fiscale armen vormt voor de hardwerkende Vlaming een permanent gevaar. Maar ook de grootbanken die verborgen kosten aanrekenen zijn jouw vijand. En wat dan te zeggen over de sociale zekerheid die ons zware sociale bijdragen doet betalen, terwijl wij er later allicht geen pensioen voor terug zullen krijgen. Enthousiasme in de zaal, iemand die ons begrijpt en wil beschermen tegen het onrecht dat ons wordt aangedaan. Leve de Robin Hoods van de financiële wereld.
Eerst moet je dan een financieel plan opmaken om te zien op welke wijze jouw vermogen is aangetast door de externe bedreigingen. Het lijkt wel een diagnose bij de huisarts. Ja, ik zie het al, dit lijkt ernstig maar niet hopeloos. Je hebt nog geld in de koffer zitten en je hebt schrik voor successie of voor de fiscus. Je hebt duidelijk veel te weinig belegd in vastgoed. Een investering in onroerend goed zou niet alleen jouw vermogenssituatie, maar eveneens uw fiscale situatie fors kunnen verbeteren. Wacht, we gaan je een gezondheidskuur voorschrijven.
Voor jouw geld in de koffer lijkt wat buitenlandse lucht (lees Luxemburgse verzekering) helend en heilzaam. Om de instapkosten te drukken raden zij je aan met een voldoende grote som te starten. Je verkoopt desnoods maar stukken bij jouw bank, ook al neem je daardoor verlies vandaag. Op het wonderproduct is geen roerende voorheffing verschuldigd en je moet qua successie niets aangeven mits goede structurering. Bovendien bestaat er nog zoiets als het verzekeringsgeheim. Voor jouw vastgoedinvestering kunnen zij je ongetwijfeld enkele projecten aanbevelen die een mooi rendement opleveren. Ja hoor, zij hebben absoluut het beste met je voor.
Financiële planning is in België niet gereglementeerd. Iedereen kan zich het recht voorbehouden om de naam financieel planner te gebruiken voor zijn activiteiten. Op zich heb ik daar geen enkel probleem mee. Natuurlijk wordt het dan wel een containerbegrip en kunnen onder die vlag diverse vormen van kwaliteit schuilgaan. Zowel banken, verzekeringsmakelaars, boekhoudkantoren, pseudo-onafhankelijke als onafhankelijke adviseurs voelen zich geroepen jouw persoonlijk financieel plan uit te tekenen. Als klant moet je zelf maar het verschil ontdekken. Zolang de inhoudelijke kwaliteit van het planningsadvies primeert boven de productverkoop, heb ik opnieuw geen probleem met het gebruik van het begrip financiële planning. Als echter een financieel plan het verkooptechnische excuus is voor productplaatsing, waarbij de tussenpersoon zichzelf verrijkt door de klant te misleiden met gestuurde oplossingen, dan lijkt mij dat iets minder aanvaardbaar.
Dit is geen puur Belgisch probleem. In de meeste Europese landen trachten gladde productverkopers zichzelf een aura van adviseur aan te meten om op die manier klanten te misleiden. Vandaar dat er ook vanuit Europese hoek aandacht is voor de kwaliteitszorg op het gebied van financieel planningsadvies. De Europese Federatie voor Financieel Planningsadvies (EFPA-Europe) werkt al een aantal jaar met succes aan een kwaliteitskeurmerk voor financieel planningsadvies. Het kwaliteitslabel kan enkel bekomen worden via objectief examineren en de verplichting tot permanente educatie. Ook België kent vandaag bijna 1.000 adviseurs die bewijs van hun kennis hebben geleverd via examineren en drager zijn van het kwaliteitslabel van Europees Financieel Adviseur of Europees Financieel Planner. Vergewis je ervan of degene die je benadert om jouw financieel plan te maken, ten minste de kwalificaties heeft om het te doen.
04 mei 2009

